بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه

خداوند متعال را شاکریم که به ما توفیق داد تا دوباره سر سفره سرور و سالار شهیدان آقا امام حسین علیه السلام بنشینیم و به عنوان شیعه و محب و ارادتمند آن حضرت از مکتب امام حسین علیه السلام بهره بگیریم.

پیش از هر چیز یادآو ری می کنم که دهه اول محرم اعمال بسیار پر فضیلتی دارد که در عین سادگی ثواب های بیشماری برای آن ذکر شده که علاقه مندان می توانند به مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی مراجعه نمایند. (صلواتی ختم بفرمایید)

شخصیت امام حسین علیه السلام به عنوان یک معصوم از پنج تن آل عبا شخصیتی جامع و کامل و بی عیب و نقص است که هر فردی از جهان بشریت و به خصوص شیعیان و پیروان این مکتب می تواند ایشان را به عنوان یک الگوی نمونه در زندگی خود انتخاب نموده و سبک زندگی خود را بر اساس زندگی ایشان تنظیم نماید تا هم از برکات دنیوی این سبک زندگی بهره مند شوند و هم از نعمات اخروی آن در آخرت.

به توفیق الهی تصمیم داریم در این دهه که خدمت شما هستیم به برخی از ویژگی های آقا امام حسین علیه السلام اشاره نماییم

یکی از ویژگی های برجسته امام حسین علیه السلام لطف و مهربانی آن حضرت است.

مهرباني، عطوفت و رأفت  از صفات خداوند متعال و انسانهاي خدايي است. انبيا و امامان معصوم عليهم‏السلام رتبه‏اي برتر از ديگران داشته و فرهيختگان پاک سرشت که خود را رهرو آنان مي‏دانند، توشه‏هاي بسياري از رأفت و مهرورزي دارند. دلسوزان مردم و طبيبان مهربان هستند

پيامبر (ص) در اجراي شفقت و رحمت به بندگان خدا چندان مبالغه مي‏فرمود که باري ‏تعالي او را بدين صفت بارها در قرآن ستود.

فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کُنْتَ فَظًّا غَليظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ»[1]؛«اى پیامبر، به سبب لطف و رحمت خدا بود که با آنان نرمخویى و مهربانى کردى، و اگر درشتخوى و سختدل بودى، قطعاً از گرد تو پراکنده شده بودند.

لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ.»[2]« قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است‏ شما در رنج بيفتيد به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز مهربان است»

امام حسین علیه السلام هم که تربیت یافته دامان نبوی بود دقیقا همان سیره را دنبال می نمود.

جلوه های مهربانی در سیره امام حسین علیه السلام

مهرباني در برابر ناسزاگويي

524. تاريخ دمشق - به نقل از عصام بن مُصطَلَق -: به کوفه درآمدم و به مسجد رفتم. ديدم که امام حسين‏ عليه السلام در آن جا نشسته است. از شکل و شمايلِ او خوشم آمد. گفتم: تو پسر ابو طالبي؟

فرمود: «آري».

حسدي که در درون به او و پدرش داشتم، مرا برانگيخت و به او و پدرش، به تندي ناسزا گفتم.

با عطوفت و مهرباني به من نگريست و فرمود: «آيا تو اهل شامي؟».

گفتم: آري. اين، خويِ بد ماست.

چون پشيماني‏ام از اين افراطکاري آشکار شد، به من فرمود: ««امروز، سرزنشي بر شما نيست. خدا، شما را مي‏آمرزد». [1]  براي برآوردن نيازهايت بر ما درآي، که ما را آن گونه خواهي يافت که دوست داري».

چيزي نگذشت که کسي روي زمين، محبوب‏تراز او و پدرش نزد من نبود و گفتم: «خدا، داناتر است که رسالتش را در کجا قرار دهد».

----

مهرباني و بزرگواري شهيد کربلا

مروان حکم که در خباثت و ملعنت مشهور و زبانزد خاص و عام است و کسيست که در دشمني با علي (ع) کوتاهي نمي‏کرد، و مورد نفرين رسول خدا بود و طريد آن بزگوار گرديد و بنا بنقلي سبب شهادت محمد بن ابي بکر او بود يک همچه فرد ملعوني در جنگ جمل از همراهان عايشه بود بعد از فتح اسير شد با تمام اين سوابق زشت و اين همه کينه توزي سيد الشهدا ء باتفاق برادرش سبط اکبر شفاعت او را نزد پدر بزرگوارشان نمودند و مورد عفو قرار گرفت، عرض کردند از او بيعت بگير حضرت فرمود ما را به بيعت او نيازي نيست دست او دست يهودي است چه آنکه يهود به غدر معروفند، اگر بدست بيعت نمايد بسينه‏ي غدر ميکند مگر بعد از قتل عثمان با من بيعت نکرد؟ و او را امارتي است محقر و پدر چهار کبش است و امت از او و چهار فرزندش روز خونيني در جلو دارند.

[1] .

از مظاهر بزرگواري و مهربانيش که بطور وضوح نشان دهنده‏ي آن نفس بزرگ و بزرگواري و علو رتبه‏اش مي‏باشد اين است: در طريق مسافرتش به عراق با حر مواجه ميشود، حر با هزار نفر مأمور بودند از طرف پسر مرجانه که هر کجا امام حسين را ديدند دستگيرش نمايند وقتيکه با آن لشکر بي حياء مواجه شد ديد تشنگي بر آنان و حيوانات سواريشان غلبه کرده، که مشرف بر هلاکت هستند از آن آب زياديکه همراه خود برداشته بودند، امر فرمود آن لشکر را با اسپانشان سيراب نمايند اين عنايت و بزرگواري نسبت به دشمن و به آن مردميکه بجاي پذيرايي از مهمان حجاز در مقام دست گيريش هستند بقدري شعاعش زياد بود که يکي از لشکريان ميگويند: عطش بر من غلبه نموده بود و نمي‏توانستم آب بنوشم خود حضرت تشريف آورد و کمک کرد تا خود من و اسپم از مشک آب سيراب شديم سپس خطبه‏اي خواند و فرمود: من بدعوت شما آمدم اگر نمي‏خواهيد برميگردم، آن مردم جوابي نداشتند زيرا خودشان امام را دعوت کرده بودند سپس نماز خواند بعد از نماز عصر دوباره خطبه خواند و جريان نوشتن نامه‏ها را بيادشان آورد، حر که بي اطلاع بود عرض کرد: موضوع نامه‏ها چيست؟ حضرت امر فرمود نامه را آوردند در اين هنگام حر عرض کرد: من از نويسندگان نامه‏ها نيستم، در اين جا بين حضرت و حر مشاجره‏اي رخ داد حر عرضکرد: من مأمورم هر کجا شما را ببينم از شما دست برندارم تا شما را بکوفه برم. حضرت باو پرخاش کرد که تو کوچکتري که اين کار را انجام دهي سپس به يارانش دستور داد به طرف مدينه برگرديد ولي حر مانع گرديد حضرت فرياد زد: مادرت به عزايت به نشيند. حر بعد از تامل عرض

کرد: اگر هر کس نام مادرم را مي‏آورد نام مادرش را ميبردم ولي چکنم که به خدا سوگند نميتوانم نام مادر تو را ببرم، آخرالامر توافق کردند که امام حسين از راهي برود که نه بکوفه باشد و نه بمدينه حضرت راه کربلا را پيش گرفت، و حر مراقب حضرت بود [2] .

از امام سجاد نقل شده است که فرمود: اگر کسي در گوش راستم به من دشنام دهد و در گوش چپم عذر خواهي کند او را مي‏بخشم، زيرا از پدرم شنيدم از رسول خدا نقل نمود: که کسيکه عذر را نپذيرد از آب کوثر نخواهد آشاميد. [3] .

از موسي بن جعفر (ع) نقل شده که فرمود: مردي خشن و بي رحم در زمان طفوليت حسن و حسين براي آنان ايجاد مزاحمت نمود امام حسين (ع) غلظت و تندي نمود آن مرد دست راستش را بلند نمود که بصورت حسين (ع) سيلي بزند بقدرت خداوندي دستش خشک گرديد دست چپ را بلند نمود که سيلي بزند آن هم خشک شد سپس آن مرد بي رحم گفت: من از شما خواهش ميکنم بحق پدرتان و جدتان از خدا بخواهيد دستهايم را شفا دهد. امام حسين (ع) عرض کرد: «اللهم اطلقه و اجعل له في هذا عبرة و اجعل ذلک حجة عليه» خدايا دستش را برگردان و اين حادثه را سبب تنبه او قرار ده و اين پيش آمد را حجت و برهان بر او قرار ده، خداوند دستهايش را شفا داد. [4] .

 [1] تتمه المنتهي ص 54 -53.

[2] حياة الحسين ج 3 ص 77 - 73.

[3] پرتوي از عظمت حسين: ص 171.

[4] اثبات الهداة ج 2 ص 583.

----

هنگامي که مي‌خواستند جسد مطهرشان را به خاک بسپارند متوجه آثار زخم بردوش ايشان شدند و علت آن را از امام زين‌العابدين (ع) سؤال کردند. ايشان در جواب فرمودند: پدرم پيوسته براي مستمندان و يتيمان غذا تهيه مي‌کردند و خود ايشان آن را بردوش مي‌کشيد.

سوال مهم: سهم ما از مهربانی به دیگران چیست؟

برادان و خواهران محترمی که در مجلس امام حسین علیه السلام جمع شده اید سوال مهمی که مطرح است اینه که ما به عنوان شیعیان امام حسین علیه السلام سهممان از مهربانی به دیگران چیست؟

هزاران یتیم در این مملکت زندگی می کنند؟ واقعا ما نسبت به یتیمان تا چه مقدار مهربانی می کنیم؟

همان یتیمی که در نگاه رسول خدا(ص)، برترین خانه‌ها خانه‌ای است که در آن به یتیمی نیکی شود و بدترین آن خانه‌ای است که بر یتیم بدی شود. [جوادی آملی، مفاتیح الحیاة، ۱۳۹۱ش، ص۳۹۸ (به نقل از: مستدرک الوسائل، ج۲، ص۴۷۴).]

از ایشان نقل شده است که کسی عهده‌دار هزینه زندگی یتیمی شود، او در بهشت با وی مانند دو انگشت سبابه و وسطی، قرین و همراه است.[ حمیرى، قرب الاسناد، ۱۴۱۳ق، ص۹۴، ح۳۱۵.]

 از امام صادق(ع) نقل است که هنگام گریه یتیم عرش خدا می‌لزرد و خدا قسم یاد می‌کند که اگر بنده مؤمنی او را ساکت سازد بهشت را برایش واجب می‌کنم.[ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۸۸، ح۵۷۳.]

اگر واقعا همه همچون امام حسین علیه السلام مهربانی را پیشه خود می کردند یتیم و مستمندی سر گرسنه بر زمین می گذاشت.

همین الان که در حال صحبت هستم هزاران کودک یمنی شیعی به خاطر سوء هاضمه در حال مرگ هستند . سهم ما به عنوان شیعیان حسین بن علی علیه السلام چیست؟ آیا به دنبال راهکاری برای کمک به آنها بوده ایم. آیا می دانستید در سایت مقام معظم رهبری بخشی برای کمک به مردم یمن در نظر گرفته شده (بخش وجوهات -> گزینه کمک ها)

4-مهربانی با حیوانات

 جالبه بدانید مهربانی امام حسین علیه السلام منحصر در انسان ها نبوده ایشان حتی نسبت به حیوان ها هم دلی رئوف داشتند

شگفت‏تر از رويداد ياد شده، مهرورزي آن حضرت است با حرّ، آن هم در هنگامي که به عنوان فرمانده سپاه دشمن در برابر وي به صف‏آرايي پرداخته است، زماني نگذشت که حر بن يزيد رياحي تميمي با هزار سوار رسيدند و مقابل امام

[ صفحه 142]

ايستادند، امام حسين و يارانش هم شمشيرها را حمايل نموده و برابر آنها صف کشيدند، امام آثار تشنگي را در آنها مشاهده فرمود و به جوانان خود دستور داد تا آن‏ها را سيراب کنند و اسبهايشان را هم آب دهند ياران امام (ع) سربازان حر را سيراب کردند و سپس ظرف‏ها و طشت‏ها را پر از آب نمودند و اسبهاي آنان را هم سه بار و چهار بار و پنج بار آب دادند.

علي بن طعان محاربي مي‏گويد: من آخرين فرد سپاهيان حر بودم که به آنجا رسيدم و تشنگي مرا و اسبم را از پاي درآورده بود امام حسين وقتي حالت مرا مشاهده کرد فرمود: انخ الراوية. يعني شتري که آب بار دارد بخوابان، من سخن حضرت را درک نکردم چون ما راويه را به مشک آب مي‏گوئيم و در لسان اهل حجاز راويه به شتر نر حامل آب گفته مي‏شود، سپس امام فرمود: انخ الجمل پسربرادر شتر را بخوابان، من شتر را خواباندم، فرمود: آب بياشام، خواستم آب بخورم از اطراف مشک مي‏ريخت، فرمود: دهانه مشک را برگردان، ندانستم چه کنم، حضرت خود آمد و سر مشک را برگردانيد و آب آشاميدم و اسبم را هم آب دادم آنگاه امام (ع) از حر پرسيد که با مائي يا عليه ما؟

حر گفت: بلکه عليه شمائيم اي اباعبدالله.

امام فرمود: لا حول و لا قوة الا بالله [1] .

 [1] ابصار العين ص 7 الحسين في طريقه ص 98 - بلاغة الحسين ص 31 - اعيان الشيعه ج 1/ ص 596 - بحار ج 44/ص 376 - ارشاد مفيد ص 224 - کامل ج 3/ ص 375.

مهربانی امام حسین علیه السلام حتی نسبت به کسیکه به حیوانات ترحم می کند

وسعت رافت و مهربانی امام علیه السلام چنان گسترده است که نه تنها خود نسبت به حیوانات مهربان است بلکه الطاف خود را شامل  کسانیکه به حیوانات مهربانی می کردند  نثار می کردند.

روزي حسين بن علي عليه‏السلام حديث شريفي را از پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم چنين نقل کرد: «اي مردم اينکه جدم رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرموده بهترين اعمال بعد از نماز، خوشحال کردن مؤمن است، صحيح است». آن حضرت سپس داستان زير را بيان داشت:

من با چشم خود، غلامي را ديدم که نان خود را به سگي مي‏داد. از او علت اين کار را پرسيدم، گفت: يابن رسول الله! من در آتش غم و اندوه مي‏سوزم؛ زيرا برده‏ي يک مرد يهودي هستم و دوست ندارم با او باشم. به اين سگ گرسنه نان مي‏دهم، تا او را خوشحال کنم و در عوض انتظار دارم که از بردگي اين مرد نجات يافته و خوشحال شوم. آن حضرت مي‏فرمايند: مبلغ 200 درهم برداشته و به سراغ مالک غلام آمدم و درب خانه‏اش را زدم و گفتم: «اين غلام را به 200 درهم به من بفروش». يهودي گفت: اي حسين! قربان قدمهايت. اين غلام را به شما بخشيدم و باغ را نيز به غلام. سالار شهيدان فرمود: «اي برادر! من اين 200 درهم را به شما مي‏بخشم». يهودي پولها را از امام گرفت و سپس آنها را نيز به غلام بخشيد. زن يهودي در اين اثنا جلو آمد و هنگامي که از رفتار و گفتار حسين بن علي عليه‏السلام آگاه شد، گفت: من به برکت قدوم حسين بن علي مسلمان شدم و اينک مهريه‏ام را به شوهرم مي‏بخشم. يهودي نيز بعد از اين گفتار چنين گفت: من نيز مسلمان شده و اين خانه را به همسرم مي‏بخشم! [بحارالأنوار، ج 44، ص 194.] .

خداوند متعال هرگونه مهربانی و ترحم را حتی به حیوانات بی اجر و مزد نمی گذارد

موضوع مهربانی نسبت به حیوانات فقط مخصوص به امام حسین علیه السلام نیست و در آداب اسلامی نسبت حقوق حیوانات دستورات متعددی آمده که در اینجا فرصت پرداختن به آن نیست اما این را باید بدانیم که خداوند متعال هرگونه ترحم و مهربانی حتی به حیوانات را بی اجر و مزد نمی گذارد

--- داستان مرحوم سید شفتی ----

سید محمدباقر شَفتی بیدآبادی (۱۱۸۱-۱۲۶۰ق)، فقیه شیعی در دوره قاجاریه. شفتی از صاحبان فتوا و مفتی قضات قرن سیزدهم قمری و از نخستین فقیهانی بود که به لقب حجت الاسلام مشهور شد. مسجد سید اصفهان با حمایت وی ساخته شده است.

سید محمد باقر زندگی بسیار فقیرانه‌ای داشت، تا اینکه با تحولی، تبدیل به انسان ثروتمندی گشت. او خود داستان را چنین نقل می‌کند که زمانی در اصفهان نماز وحشت خواند و با پولش، تصمیم گرفت کمی گوشت بخرد. در نهایت جگر گوسفند که ارزان‌ترین کالای قصابی بود را خرید. در زمان برگشت سگی را در کنار خرابه دید که از گرسنگی حال حرکت ندارد و بچه‌های او به زیر سینه او چسبیده‌اند. او آن جگر را قطعه قطعه نمود و به سوی سگ انداخت تا تمام شد. او خود نقل می‌کند آن سگ سر خود را به طرف آسمان بلند کرد و چند مرتبه صدا زد. یقین کردم در حق من دعا کرد.[نیازمند منبع]

مدتی بعد یکی از ثروتمندان شفت وجه زیادی برای وی فرستاد، اما شرط کرد که باید آن را در نظر شخص امینی بگذاری تا اینکه سرمایه کسب خود قرار دهد و از منافع آن استفاده کنی. پس از عمل به دستور او، خداوند ثروت فوق‌العاده‌ای به سید عنایت کرد که بعدها چهار صد کاروانسرا و دو هزار دکان خرید و یک ده خریداری نمود که مال‌التجاره آن در هر سال نه صد خروار برنج می‌شد.[۱۴]

گفته شده است که روزی به یکی از راهبران مذهبی اهل‌سنت کردستان دوهزار تومان هدیه داد. در روز عید غدیری، نیز بر منبر رفت و تعدادی کیسه‌ طلا و نقره را در برابرش قرار داد و به تهیدستان گفت کنار یکی از درهای مسجد گرد آیند و یک یک وارد شده، بهره خویش برگیرند و از در دیگر بیرون روند. حدود یک ساعت هیجده هزار تومان زر و سیم تقسیم شد.[۲۱]

او در وبای اصفهان، یزد، شیراز و نیز گیلان کمک‌های مالی کرد. گفته شده است که شفتی یک مغازه نانوایی و یک قصابی داشت و حدود 1000 نفر از بینوایان اصفهان را حواله داده بود تا روزانه از سهمیه‌های رایگان نان و گوشت استفاده کنند.[۲۲][3]

----

حكايت امير خرسان

حكايت شده كه امير خراسان را در خواب ديدند كه مى‏گفت بفرستيد براى من آنچه را كه مى‏اندازيد براى سگان خود كه من محتاجم به آن

مفا-تاكيد در فرستادن هديه براي مردگان-حكايت شده-1108 

نکته مهم و پایانی

اما نکته مهمی که در پایان عرائضم می خواهم بر آن تاکید کنم این است که همین امام حسینی که اینقدر مهربان هست و به خاطر اینکه کسی به یک سگ مهربانی می کند حاضر می شود آن غلام را از دست صاحبش نجات دهد اما همین امام حسین علیه السلام وقتی می خواهد عدم صلاحیت یزید را ثابت کند می فرماید یزدی سگ باز است

این فرمایش امام حسین علیه السلام برای ما شیعیان درس دارد.

امام حسین علیه السلام به ما می آموزد مهربانی به جنبندگان و و لو سگ نجس آری اما نگهداری بیهوده از حیوانات که جنبه عقلایی نداشته باشد و صرفا جنبه تفریحی و بیهوده داشته و یا لهو و لعب با حیوانات خیر

نگهداری سگ در خانه

آنچه امروز توسط برخی افراد جامعه مسلمان به دلیل تبلیغات ماهواره ای و سلبریتی ها دارد اتفاق می افتد که در خانه سگ نگهداری می کنند (یعنی صرفا جهت بازی و مد بودن و غرض عقلایی مانند جنبه نگهبانی و یا شکار ندارد) و یا با خود به محل بازی کودکان می برند هم امری است که به دلیل نجاست سگ افراد مسلمان را دچار مشکل می کند و غیر بهداشتی است و با سیره و سنت امام حسین علیه السلام و سایر اهل بیت علیهم السلام ناسازگار است.

* حال در این میان یکی می خواهد راهش را از امام حسین علیه السلام جدا کند و راه یزید را از لحاظ سیره و رفتار انتخاب کند یک بحث دیگری است و یا اینکه مثل برخی به خیال خام خود به دنبال خدا و خرما هستند و همی می خواهند به اسم شیعه امام حسین علیه السلام زندگی کنند اما سبک زندگی یزیدی را پیشه راه خود کنند آن هم بحث دیگری است اما اگر کسی می خواهد پیرو ناب امام حسین علیه السلام باشد باید بداند در سیره امام حسین علیه السلام مهربانی گسترده دارد که هم شامل انسان ها و هم حیوانات می شود اما این به معنای عدم رعایت موازین شرعی و اصول بهداشتی نخواهد بود.

علت اینکه چرا طی چند سال اخیر بر موضوع نگهداری حیوانات خانگی همچون سگ در شبکه های ماهواره ای و فضای مجازی از سوی دشمنان اسلام و فرهنگ ناب ایرانی اسلامی و بر خلاف سبک زندگی اسلامی تبلیغ می شود ؟ در ضمن مباحث روز خدمت شما عرض خواهم کرد.

مهربانی امام حسین علیه السلام هنوز هم که هنوز است بعد از 1400سال ادامه دارد و تا قیامت هم ادامه خواهد داشت

خواهران و برادران امشب شب اول ماه محرم هست . مهربانی امام حسین علیه السلام تمامی ندارد. بیاییم در این شب متوسل به آن بزرگوار بشیم تا دست ما را هم بگیرد

آقایی که نسبت به حیوانات هم مهربانی دارد می تواند دست ما را هم بگیرد

آقایی که نسبت مستمندانی که در زمان زندگی ایشان غالبا اهل سنت بودند می تواند دست ما را هم بگیرد

آقایی که نسبت به دشمنان خود مهربانی می کند می تواند دست ما را هم بگیرد

خطاب کنیم به آقا و مولایمان

دوستان را کجا کنی محروم. تو که با دشمن این نظر داری

آقا جان ما جمعی از ارادتمندان و محبین تو هستیم که گرفتاریم هم گرفتار گناه و معصیت و هم گرفتار مصائب دنیوی

آقاجان ما به عشق شما در این محفل و مجلس جمع شدیم . دست ما را هم بگیر و بگذار پاک وارد محرم شویم.

روضه ورود به محرم

[1] ـ آل عمران 159

[2] -توبه 128

[3] -https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1_%D8%B4%D9%81%D8%AA%DB%8C